Od sunca Berlina drugog dana Evropskog prvenstva do krunisanja u prijestonici Njemačke samo jedna reprezentacija je ostavljala bez daha, živjela za gol više, samo jedna je pobijedila sve - i to najtežim mogućim putem.
Evropa se četvrti put u istoriji naklonila fudbalskom majstorstvu Španije, a treći u posljednjih 16 godina.
I dok je 2008. i 2012. cijeli svijet znao da “la roha” igra najbolji i najljepši fudbal, ovog ljeta “Španska armada” je u istoriju uplovila iz sjenke, kada nije bilo puno onih koji su vjerovali u nju.
27
finala velikih klupskih i reprezentativnih takmičenja (EP, SP, Liga šampiona i Liga Evrope) od 2001. godine odigrali su španski timovi i nacionalna selekcija te zemlje - dobili su svako
Krenula je iz “grupe smrti” pobijedila je finalistu i polufinalistu sa posljednja dva Mundijala Hrvatsku (3:0), pa u tom trenutku šampiona Evrope Italiju (1:0), da bi Albaniju “odradila” i sa kombinovanim timom (1:0).
“Vatromet” protiv Gruzije (4:1) bio je najava najtežeg i najljepšeg puta do trona.
Sve do srebrnog pehara ispred momaka Luisa de la Fuentea stajale su velike armije, selekcije koje su prije Eura bile mnogo veći favoriti - domaćin Njemačka, moćna Francuska i po mnogima glavni pretendent za krunu Engleska.
Španija ih je sve dobila. I ne samo to - Rodri, Niko Vilijams, Lamin Jamal i drugovi sve su ih natjerali da se brane, iako u svojim redovima imaju mađioničare svjetske klase.
Super šampion
Čuvena “Marka” je na svojoj naslovnici “furiju” nazvala upravo “španskom (nepobjedivom) armadom” povezujući finale sa istorijom i ratovima na moru sa Engleskom.
![Marka](/data/images/2024/07/16/17/5580958_mars_ff.jpg?ver=1721142786)
“As”, drugi poznati sportski list iz Madrida, piše o slavi Španije, dok su u euforiji bili i katalonski mediji.
“Šampioni”, naslov je “Mundo Deportiva”, koji je povezao uspjeh fudbalera i novi trijumf na Vimbldonu teniserka Karlosa Alkarasa.
“Super šampion”, naglasio je “Sport” i podsjetio na dominaciju “la rohe” u Njemačkoj.
![sport](/data/images/2024/07/16/17/5580959_spo_ff.jpg?ver=1721142814)
Don Luis
Sedam utakmica, sedam pobjeda, a nijedna nije otišla do penal-ruleta... Možda bi jedini prigovor na titulu Španije mogao da bude meč sa Njemačkom u četvrtfinalu kada u produžecima nije sviran po mnogima čist penal za domaćina, ali praktično da ne postoje oni koji će reći da “furija” na kraju nije zasluženo slavila u Štutgartu.
Sada na Pirinejima sve ponovo izgleda idilično nakon velikog pada od treće evropske titule osvojene 2012. u Kijevu, a sve zahvaljujući mirnom i za mnoge do skoro ne baš poznatom gospodinu Luisu de la Fuenteu.
“Don Luis”, kako ga je nazvala “Marka”, nikada nije vodio veliki klub, a karijeru je počeo da gradi kroz mlađe selekcije Španije - sa mladom furijom bio je šampion Evrope u uzrastima do 19 i 21 godine, dok je U23 selekciju doveo do srebrne medalje na Olimpijskim igrama u Tokiju.
Na klupu seniorske reprezentacije stigao je u decembru 2022. poslije neuspjeha Španije na Mundijalu u Kataru, a njegova biografija možda i najbolje govori zbog čega danas bezgranično vjeruje u mlade igrače poput Vilijamsa ili Jamala.
Na krilima mladosti i karakter Baskije
Upravo je pomenuti tandem i “trejdmark” De le Fuenteove Španije... Nekada su to bili mađioničari na sredini terena Ćavi Ernandes, Andres Inijesta i Ćabi Alonso, danas su to dva supersonična krila - Jamal sa desne i Vilijams sa lijeve strane.
Senzacija iz Barselone, koja je dan prije finala napunila 17 godina, upisala je četiri asistencije i (super) gol, dok je maestro Atletik Bilbaoa završio Euro sa po dva pogotka i dva namještena gola. Osim toga konstantno su bili napast po bekove rivalskih selekcija.
![Jamal i Vilijams](/data/images/2024/07/16/16/5580949_20240714t220518z-871550070-up1ek7e1pctxq-rtrmadp-3-soccereuroespengreport_ff.jpg?ver=1721142920)
Komandant Španije bio je Rodri, “mozak” ekipe koji je na kraju izabran za najboljeg igrača Eura, dok će ostati da se pamti da su dva možda i najvažnija gola na putu ka kruni postigli Baskijci iz Sosijedada - Mikel Merino u 119. minutu četvrtfinala sa Njemačkom (2:1) i njegov imenjak Ojarzabal na četiri minuta prije kraja velikog finala sa Engleskom (2:1).
I Englezi kažu - zasluženo
Da je Španija zasluženo na vrhu priznaju i iz zemlje koja je poražena u finalu Engleske.
“Često su u fudbalu podijeljena mišljenja, ali svi su ujedinjeni da je trijumf Španije na Euru 2024 potpuno zaslužen”, piše BBC.
Sličnu poruku imao je i legendarni engleski fudbaler Gari Lineker.
“Kao Englezima teško nam je da podnesemo poraz, ali na neki način ovo je bila pobjeda napadačkog fudbala”.
Pirineji ponovo podrhtavaju, “fiesta” je u svim gradovima Španije - do 2028. srebrni pehar će ponovo stanovati tamo gdje je i najviše puta kroz istoriju bio.
A, onda će se fudbal vratiti kući - Velika Britanija i Irska organizovaće 18. Evropsko prvenstvo, biće to nova šansa za Englesku, ali i za Španiju da odbranom krune pokaže da je ovog ljeta u Njemačkoj rođena nova velika priča.
Bonus video:
![](https://www.vijesti.me/resources/images/logo_blue.png)